- เม็ดเงินลงทุนดาต้าเซ็นเตอร์ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั่วโลก กำลังเปลี่ยนสถานะของดาต้าเซ็นเตอร์จากอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ สู่ “โครงสร้างพื้นฐานสำคัญ” โดยสหรัฐฯ และจีนคาดว่าจะมีสัดส่วนรวมกันมากกว่า 60% ของกำลังการผลิตใหม่ทั่วโลกจนถึงปี 2573
- ความสามารถในการรับมือความเสี่ยงจากสภาพภูมิอากาศกำลังกลายเป็นประเด็นสำคัญของการก่อสร้างดาต้าเซ็นเตอร์ หลังพบว่าเกือบ 80% ของกำลังการผลิตดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติในระดับสูง
- ตลาดประกันภัยดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกคาดว่าจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นมากกว่าเท่าตัว แตะ 24,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐภายในปี 2573 ขณะที่ความเสียหายจากเหตุเพลิงไหม้รุนแรงและภัยธรรมชาติในปัจจุบัน สามารถสร้างมูลค่าความเสียหายได้หลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐต่อเหตุการณ์
รายงานล่าสุดของ Allianz Commercial เรื่อง “The data center construction boom: risks and claims trends” เปิดเผยว่า ปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI กำลังขับเคลื่อนหนึ่งในวัฏจักรการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานครั้งใหญ่ที่สุดในรอบหลายทศวรรษ ซึ่งการขยายตัวอย่างรวดเร็วของดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกนี้ กำลังนำมาซึ่งความเสี่ยงรูปแบบใหม่ ทั้งในด้านการก่อสร้าง การดำเนินงาน สภาพภูมิอากาศ และการประกันภัย
รายงานระบุว่า การลงทุนในดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกต่อปีมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า จากประมาณ 500,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2567 เป็นมากกว่า 1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐภายในปี 2570 โดยโอกาสการลงทุนไม่ได้จำกัดอยู่เพียงตัวอาคารหรือห้องเซิร์ฟเวอร์ แต่ยังครอบคลุมถึงระบบผลิตไฟฟ้า โครงข่ายไฟฟ้า ระบบทำความเย็น ระบบเครือข่าย ตลอดจนเซมิคอนดักเตอร์
ข้อมูลจาก Allianz Research คาดว่า สหรัฐอเมริกาและจีนจะมีสัดส่วนรวมกันประมาณ 62% ของกำลังการผลิตใหม่ทั่วโลกจนถึงปี 2573 อย่างไรก็ตาม คลื่นการลงทุนระลอกถัดไปกำลังขยายตัวไปยังภูมิภาคต่าง ๆ มากขึ้น โดยยุโรป เยอรมนี สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ ยังคงเป็นตลาดสำคัญ ขณะที่สเปน ฟินแลนด์ และเดนมาร์กมีแนวโน้มเติบโตเร็วขึ้น จากความพร้อมด้านพลังงานและเงื่อนไขในการขออนุญาตที่เอื้อต่อการลงทุน ส่วนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ไม่รวมจีน กำลังการผลิตติดตั้งคาดว่าจะเพิ่มขึ้นจากประมาณ 9 กิกะวัตต์ในปัจจุบัน เป็นมากกว่า 28 กิกะวัตต์ภายในปี 2573 โดยเฉพาะมาเลเซียที่คาดว่าจะเติบโตมากกว่า 10 เท่า
โทมัส ลิลเลอลุนด์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร Allianz Commercial กล่าวว่า “AI กำลังเปลี่ยนดาต้าเซ็นเตอร์ยุคใหม่จากสินทรัพย์อสังหาริมทรัพย์เฉพาะทาง ไปสู่โครงสร้างพื้นฐานที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินธุรกิจและเศรษฐกิจ การลงทุนที่เกิดขึ้นมีขนาดมหาศาล และเมื่อดาต้าเซ็นเตอร์พัฒนาจากการจัดเก็บข้อมูลแบบเดิม ไปสู่การรองรับการประมวลผลสมรรถนะสูง ความสำเร็จจึงขึ้นอยู่กับความสามารถในการรับมือความเสี่ยงมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงแหล่งพลังงาน ความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทาน มาตรฐานการควบคุมงานก่อสร้าง การเลือกทำเลโดยคำนึงถึงความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศ ตลอดจนการออกแบบโปรแกรมประกันภัยให้สะท้อนความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของมูลค่าที่แท้จริง ในปัจจุบัน ความคุ้มครองด้านประกันภัยที่ครอบคลุมยังกลายเป็นหนึ่งในเงื่อนไขสำคัญสำหรับการจัดหาเงินทุนของโครงการโครงสร้างพื้นฐาน AI ขนาดใหญ่จำนวนมากอีกด้วย”
ความยืดหยุ่นและความสามารถในการรับมือความเสี่ยง ต้องเป็นหัวใจของการดำเนินงานดาต้าเซ็นเตอร์
ข้อจำกัดสำคัญของอุตสาหกรรมดาต้าเซ็นเตอร์กำลังเปลี่ยนจากปัจจัยด้านเงินทุนไปสู่ข้อจำกัดทางกายภาพมากขึ้น ความได้เปรียบในการแข่งขันจึงขึ้นอยู่กับความสามารถในการเข้าถึงพลังงาน การเชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้า การขออนุญาต อุปกรณ์เฉพาะทาง และแรงงานที่มีทักษะ ขณะเดียวกัน ความสามารถในการรับมือความเสี่ยงจากสภาพภูมิอากาศกำลังกลายเป็นประเด็นเชิงกลยุทธ์ที่ต้องพิจารณาตั้งแต่ต้น ไม่ใช่เพียงเรื่องของการบริหารงานภายหลัง โดยประมาณ 79% ของกำลังการผลิตดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกในปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เผชิญความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติสูงกว่าปกติ และ 54% อยู่ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงเรื้อรังจากความร้อนและภัยแล้ง
นอกจากนี้ ตลาดโครงสร้างพื้นฐาน AI ที่เติบโตเร็วที่สุดหลายแห่ง ยังเป็นพื้นที่ที่มีความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศสูง เช่น Northern Virginia ในสหรัฐอเมริกา รัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย และเมืองมาร์กเซย ประเทศฝรั่งเศส ในทวีปอเมริกา ประมาณ 86% ของกำลังการผลิตดาต้าเซ็นเตอร์เผชิญความเสี่ยงสูงจากน้ำท่วม ไฟป่า และวาตภัย ขณะที่เอเชียแปซิฟิกมีความเสี่ยงจากความร้อนและภัยแล้งมากที่สุด โดยมีถึง 89% ของกำลังการผลิตที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยง
ตลาดประกันภัยดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกคาดโตมากกว่าสองเท่าภายในปี 2573
ธุรกิจประกันภัยกำลังพัฒนาไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมดาต้าเซ็นเตอร์ เมื่อดาต้าเซ็นเตอร์มีบทบาทสำคัญมากขึ้นในฐานะโครงสร้างพื้นฐานหลัก ความคุ้มครองด้านประกันภัยที่ครบถ้วนจึงกลายเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในการจัดหาเงินทุนสำหรับโครงการโครงสร้างพื้นฐาน AI ขนาดใหญ่
ต้นทุนการก่อสร้าง AI Campus เพียงแห่งเดียวอาจสูงกว่า 20,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่มูลค่าทรัพย์สินที่ต้องเอาประกันสามารถเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก เมื่อมีการติดตั้งอุปกรณ์ประมวลผลสมรรถนะสูงภายในโครงการ โดยตลาดประกันภัยดาต้าเซ็นเตอร์ทั่วโลกคาดว่าจะขยายตัวจากประมาณ 11,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน เป็นมากกว่า 24,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐภายในปี 2573 จากการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของกำลังการผลิต มูลค่าทรัพย์สินที่เอาประกันที่สูงขึ้น และความซับซ้อนในการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้น
ความต้องการความคุ้มครองยังมีแนวโน้มขยายจากการประกันภัยทรัพย์สินแบบดั้งเดิม ไปสู่โซลูชันแบบบูรณาการที่ครอบคลุมทั้งงานก่อสร้าง วิศวกรรม ทรัพย์สิน การหยุดชะงักทางธุรกิจ ความเสี่ยงไซเบอร์ และความรับผิด รวมถึงเปิดโอกาสใหม่สำหรับภาคประกันภัยในด้านความมั่นคงของพลังงาน ความต่อเนื่องในการดำเนินงาน และความเสี่ยงจากเทคโนโลยี
แนวโน้มความเสี่ยงและสินไหม: เพลิงไหม้สร้างความเสียหายสูงสุด ขณะที่ความเสียหายจากน้ำเกิดบ่อยที่สุด
การวิเคราะห์ข้อมูลสินไหมที่เกี่ยวข้องกับดาต้าเซ็นเตอร์ของ Allianz Commercial พบว่า เพลิงไหม้เป็นสาเหตุหลักที่สร้างความเสียหายรุนแรงที่สุด โดยมีสัดส่วนมากกว่า 50% ของมูลค่าความเสียหายรวมประมาณ 700 ล้านยูโร หรือประมาณ 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภัยธรรมชาติเป็นสาเหตุของความเสียหายรุนแรงรองลงมา ตามด้วยการกระทำโดยเจตนา ซึ่งรวมถึงอาชญากรรมและเหตุการณ์ไซเบอร์ ตลอดจนเหตุไฟฟ้าขัดข้อง
เมื่อพิจารณาจากความถี่ของการเรียกร้องค่าสินไหม พบว่า ความเสียหายจากน้ำเกิดขึ้นบ่อยที่สุด ตามด้วยการกระทำโดยเจตนา เพลิงไหม้ และความเสียหายจากเครื่องจักรหรืออุปกรณ์ ขณะที่เมื่อพิจารณาตามประเภทของความคุ้มครอง พบว่า การหยุดชะงักทางธุรกิจ เป็นปัจจัยหลักที่ทำให้มูลค่าความเสียหายสูง สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบทางการเงินที่มีนัยสำคัญเมื่อดาต้าเซ็นเตอร์ไม่สามารถดำเนินงานได้ตามปกติ
ความเสี่ยงของดาต้าเซ็นเตอร์กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากโครงการมีขนาดใหญ่ขึ้น ซับซ้อนขึ้น และพึ่งพาระบบต่าง ๆ เชื่อมโยงกันมากขึ้น โดยเฉพาะดาต้าเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่ระดับ Hyperscale และโครงการ Colocation Campus ที่อาจรวมผู้เช่าหลายราย งานก่อสร้าง ระบบเซิร์ฟเวอร์ ระบบสาธารณูปโภค และโครงสร้างพื้นฐานภายในพื้นที่เดียวกัน ดังนั้น เหตุการณ์เพียงครั้งเดียวอาจนำไปสู่การเรียกร้องค่าสินไหมพร้อมกันในหลายประเภท ตั้งแต่ทรัพย์สิน งานก่อสร้าง การหยุดชะงักทางธุรกิจ ความรับผิด ความเสี่ยงไซเบอร์ ไปจนถึงความเสี่ยงทางการเงิน
กรณีศึกษาสินไหมที่เกิดขึ้นจริงพบว่า สำหรับดาต้าเซ็นเตอร์ระดับ Hyperscale เหตุความเสียหายต่อระบบทำความเย็นภายนอก เพลิงไหม้จากงานที่ก่อให้เกิดความร้อนหรือประกายไฟ และความล่าช้าในการเริ่มดำเนินงานจากปัญหาด้านระบบไฟฟ้า ต่างเคยสร้างความเสียหายสูงถึงประมาณ 50–100 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อเหตุการณ์
คริสเตียน โคลเบอ ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสินไหมงานก่อสร้างระดับโลก Allianz Commercial กล่าวว่า “สำหรับบริษัทประกันภัย คำถามสำคัญไม่ได้อยู่เพียงว่าตัวอาคารมีมูลค่าเท่าใด แต่อยู่ที่ว่ามูลค่าและการพึ่งพาระบบต่าง ๆ กระจุกตัวอยู่ภายในและรอบดาต้าเซ็นเตอร์มากเพียงใด ระบบไฟฟ้า ระบบทำความเย็น แบตเตอรี่ เส้นทางโครงข่ายไฟเบอร์ การทดสอบและเดินระบบ ตลอดจนแผนความต่อเนื่องทางธุรกิจ ล้วนเป็นองค์ประกอบของภาพความเสี่ยงเดียวกัน การลดความเสี่ยงอย่างมีประสิทธิภาพจึงต้องเริ่มตั้งแต่ระยะแรกและดำเนินต่อเนื่องตลอดวงจรชีวิตของดาต้าเซ็นเตอร์ โดยต้องออกแบบความสามารถในการรับมือความเสี่ยงเข้าไปตั้งแต่ขั้นตอนแรกของการวางแผน”
ความชัดเจนระหว่างกรมธรรม์ คือหัวใจสำคัญในการลดข้อโต้แย้งด้านความคุ้มครอง
โครงการดาต้าเซ็นเตอร์ประกอบด้วยหลายระยะของการพัฒนา และมีผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลายฝ่าย จึงอาจสร้างความซับซ้อนต่อการพิจารณาความคุ้มครอง ในช่วงก่อสร้าง ผู้เกี่ยวข้องอาจประกอบด้วยเจ้าของโครงการ ผู้พัฒนาโครงการ ผู้รับเหมา และผู้รับเหมาช่วง ขณะที่เมื่อเข้าสู่ช่วงดำเนินงาน ผู้เกี่ยวข้องจะเปลี่ยนเป็นเจ้าของหรือผู้ดำเนินงาน รวมถึงอาจมีผู้เช่าหรือผู้ใช้งานปลายทางหลายราย ตัวอย่างเช่น หากเกิดเพลิงไหม้จากงานที่ก่อให้เกิดความร้อนหรือประกายไฟในช่วงที่ดาต้าเซ็นเตอร์ใกล้ก่อสร้างแล้วเสร็จ เหตุการณ์ดังกล่าวอาจอยู่ภายใต้กรมธรรม์ที่แตกต่างกัน และส่งผลต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียแต่ละฝ่ายในลักษณะที่ไม่เหมือนกัน
ชาร์ลอตต์ ฟิลด์ ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสินไหมระยะสั้นประจำภูมิภาคเอเชีย Allianz Commercial กล่าวว่า “ความชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการเรียกร้องค่าสินไหมประกันภัย การส่งมอบความรับผิดชอบระหว่างกรมธรรม์ประกันภัยความเสี่ยงภัยทุกชนิดสำหรับงานก่อสร้าง กับกรมธรรม์สำหรับช่วงดำเนินงาน ต้องได้รับการบันทึกไว้อย่างชัดเจนโดยเฉพาะการกำหนดว่าโครงการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในทางปฏิบัติเมื่อใด จะต้องไม่มีความคลุมเครือ เพื่อหลีกเลี่ยงข้อโต้แย้งว่ากรมธรรม์ฉบับใดควรให้ความคุ้มครองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และมีขอบเขตความคุ้มครองเพียงใด”
